Joe Biden
| Joseph Robinette Biden | |
  |
|
| Data i miejsce urodzenia | 20 listopada 1942 Scranton, Pensylwania |
| Wiceprezydent-elekt Stanów Zjednoczonych | |
| Okres urzędowania | od 20 stycznia 2009 |
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczna |
| Poprzednik | Dick Cheney |
| Starszy Senator Stanów Zjednoczonych z Delaware | |
| Okres urzędowania | od 3 stycznia 1973 (35 lat) |
| Poprzednik | J. Caleb Boggs |
| Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Senatu | |
| Okres urzędowania | od 3 stycznia 2001 (1 okres); Czerwca 2001 (2); 4 stycznia 2007 do 20 stycznia 2001 (1); 3 stycznia 2003 (2) |
| Poprzednik | Jesse Helms (1); Jesse Helms; Dick Lugar (3) |
| Następca | Jesse Helms (1); Dick Lugar (2) |
| Przewodniczący Komisji Sprawiedliwości Senatu | |
| Okres urzędowania | od 6 stycznia 1987 do 3 stycznia 1995 |
| Poprzednik | Strom Thurmond |
| Następca | Orrin Hatch |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Joseph Robinette "Joe" Biden, Jr. (ur. 20 listopada 1942 w Scranton w Pensylwanii) – polityk amerykański, senator ze stanu Delaware (wybrany w 1972 i ponownie w 1978, 1984, 1990, 1996 i 2002), członek Partii Demokratycznej.
Po wyborach prezydenckich w 2008 jest wiceprezydentem-elektem[1][2].
[edytuj] Życiorys
Biden wygrał wybory do Senatu na swoją pierwszą kadencję w wieku niespełna 30 lat, co czyni go piątym w kolejności spośród najmłodszych amerykańskich senatorów w historii. Został ponownie wybrany w pięciu kolejnych wyborach, i jest obecnie, mimo stosunkowo "młodego" wieku jak na polityka o tak długiej karierze, szóstym senatorem według starszeństwa. Jego jedyną funkcją publiczną przed wyborem był mandat członka rady New Castle County (4 stycznia 1971 - 3 stycznia 1973). Nieznaczna wygrana (50 do 48%) stosunkowo młodego i nieznanego radnego nad urzędującym senatorem, republikaninem J. Calebem Boggsem była wówczas wielkim zaskoczeniem.
Dwukrotnie kandydował w wyborach prezydenckich. Po raz pierwszy ubiegał się o nominację w 1988, ale odpadł ze stawki, kiedy oskarżono go o plagiat przemówienia lidera Brytyjskiej Partii Pracy Neila Kinnocka. W 2004, mimo zachęt ze strony swoich zwolenników, nie stanął do wyborów i poparł Johna Kerry'ego. Był wymieniany jako potencjalny kandydat na wiceprezydenta, ale sam namawiał Kerry'ego, aby mianował swym partnerem Johna Edwardsa.
Ponownie kandydował w wyborach prezydenckich w 2008, gdy jako pierwszy spośród kandydatów publicznie zgłosił chęć ubiegania się o prezydenturę. Z początku uważano, iż jego atutami w kampanii prezydenckiej będą bardzo duże doświadczenie, fakt bycia dobrze znanym przez opinię publiczną, a także dobra pozycja w centrum politycznym partii. Zaznaczano także jego popularność w tzw. "wahających się" lub "czerwonych stanach" (tj. raczej republikańskich), mimo stosunkowo liberalnych poglądów. Za wady uznawano możliwość powrotu do incydentu w 1988 oraz bardzo długi staż w Senacie (tylko dwa razy w historii prezydentem został urzędujący senator. Tacy kandydaci jak Bob Dole w 1996 czy Kerry w 2004 byli skutecznie przez oponentów atakowani jako uosobienie Waszyngtonu). Według wielu znawców sceny politycznej większe szanse mieli "outsiderzy", czyli np. gubernatorzy stanów, jak Jimmy Carter, Ronald Reagan, Bill Clinton, czy George W. Bush.
W latach 2001 oraz 2001-2003 był przewodniczącym komisji spraw zagranicznych. Obecnie, od stycznia 2007, ponownie pełni tę funkcję.
Ostatecznie jednak Biden nigdy nie zdobył znaczącego poparcia w sondażach. Zrezygnował z udziału w wyborach po kiepskich wynikach w prawyborach w Iowie. Jednak w sierpniu 2008 ponownie powrócił do aktywnej kampanii wyborczej, gdy został wybrany przez Baracka Obamę jako kandydat na stanowisko wiceprezydenta. Obama i Biden wygrali wybory prezydenckie z 4 listopada 2008. Biden uzyskał jednocześnie siódmą kadencję w Senacie (pokonując republikankę Christine O'Donnell), ale będzie musiał ustąpić przed ew. zaprzysiężeniem na wiceprezydenta. Gubernator Delaware Ruth Ann Minner albo jej następca Jack Markell (oboje demokraci) wyznaczą tymczasowego senatora do wyborów w 2010.
Przypisy
- ↑ Zgodnie z oficjalnym Aktem Kongresu, terminy "Prezydent-Elekt" i "Wiceprezydent-Elekt" używane sa dla zwycięzców wyborów generalnych. Patrz: Presidential Transition Act of 1963 (en). W: Public Law 88-277 [on-line]. U.S. General Services Administration. [dostęp 2008-11-07].
- ↑ Office of the President-Elect. [dostęp 2008-11-07].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Biografia w Biographical Directory of the United States Congress (en)
Przewodniczący pro tempore Senatu USA: Robert Byrd (D)
AL: Shelby (R), Sessions (R) • AK: Stevens (R), Murkowski (R) • AZ: McCain (R), Kyl (R) • AR: Lincoln (D), Pryor (D) • CA: Feinstein (D), Boxer (D) • CO: Allard (R), Salazar (D) • CT: Dodd (D), Lieberman (I)* • DE: Biden (D), Carper (D) • FL: Nelson (D), Martinez (R) • GA: Chambliss (R), Isakson (R) • HI: Inouye (D), Akaka (D) • ID: Craig (R), Crapo (R) • IL: Durbin (D), Obama (D) • IN: Lugar (R), Bayh (D) • IA: Grassley (R), Harkin (D) • KS: Brownback (R), Roberts (R) • KY: McConnell (R), Bunning (R) • LA: Landrieu (D), Vitter (R) • ME: Snowe (R), Collins (R) • MD: Mikulski (D), Cardin (D) • MA: Kennedy (D), Kerry (D) • MI: Levin (D), Stabenow (D) • MN: Coleman (R), Klobuchar (D) • MS: Cochran (R), Wicker (R) • MO: Bond (R), McCaskill (D) • MT: Baucus (D), Tester (D) • NE: Hagel (R), Nelson (D) • NV: Reid (D), Ensign (R) • NH: Gregg (R), Sununu (R) • NJ: Lautenberg (D), Menendez (D) • NM: Domenici (R), Bingaman (D) • NY: Schumer (D), Clinton (D) • NC: Dole (R), Burr (R) • ND: Conrad (D), Dorgan (D) • OH: Voinovich (R), Brown (D) • OK: Inhofe (R), Coburn (R) • OR: Wyden (D), Smith (R) • PA: Specter (R), Casey (D) • RI: Reed (D), Whitehouse (D) • SC: Graham (R), DeMint (R) • SD: Johnson (D), Thune (R) • TN: Alexander (R), Corker (R) • TX: Hutchison (R), Cornyn (R) • UT: Hatch (R), Bennett (R) • VT: Leahy (D), Sanders (I) • VA: Warner (R), Webb (D) • WA: Murray (D), Cantwell (D) • WV: Byrd (D), Rockefeller (D) • WI: Kohl (D), Feingold (D) • WY: Enzi (R), Barrasso (R)
Demokrata (49) • Republikanin (49) • Niezależny (2)
* - Lieberman jest członkiem parlamentarnego koła Niezależnych Demokratów (Independent Democrat)
Senatorzy: Joe Biden (D) • Thomas R. Carper (D)
Reprezentanci: Michael N. Castle (R)
Pozostałe delegacje: Alabama • Alaska • Arizona • Arkansas • Connecticut • Dakota Południowa • Dakota Północna • Delaware • Floryda • Georgia • Hawaje • Idaho • Illinois • Indiana • Iowa • Kalifornia • Kansas • Karolina Południowa • Karolina Północna • Kentucky • Kolorado • Luizjana • Maine • Maryland • Massachusetts • Michigan • Minnesota • Missisipi • Missouri • Montana • Nebraska • Nevada • New Hampshire • New Jersey • Nowy Jork • Nowy Meksyk • Ohio • Oklahoma • Oregon • Pensylwania • Rhode Island • Teksas • Tennessee • Utah • Vermont • Waszyngton • Wirginia • Wirginia Zachodnia • Wisconsin • Wyoming
Obserwatorzy w Izbie Reprezentantów: Samoa Amerykańskie • Dystrykt Kolumbia • Guam • Portoryko • Wyspy Dziewicze USA
| Poprzednik John Edwards |
Kandydat Demokratów na urząd Wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych w 2008 |
Następca kolejne wybory w 2012 |